sevince tatlı götlersize mama diye bilir miyimham yapabilir miyimgötün kadar konuş kardeşim!götüm olur musun abi?bir şey yapmalı!heyağlıyor musun sen?!hayır, sanırım götüme bir şey kaçtı.. bir baksana...




ben hep dünyanın sekizinci harikası değil de gök kuşağının sekizinci rengi olmak istedim, bir de susam sokağında figüran-çalı sü pürge-
tanrı beni yanlış anladı bu gece
o da öyle
kimseyle zorum yoktu oysa
tanrı beni o gece de yanlış anladı
o da öyle
sevmek dedim sevmek ömür boyu
tanrıdan ses bile çıkmadı
onu bilmiyorum

böyle durup durup damarıma basıyor ya
çok gıcık kapıyorum ben şu aşka
bir yerde takılı p kalıyorsun
bakıyorsun bakıyorsun bitmiyor o bacak
ö püyorsun ö püyorsun bitmiyor o sırt
daha neler neler...
ama işte durup durup damarıma basmıyormu
çok gıcık kapıyorum ben bu aşka..
olmaz olsun ise hiç olmuyor

[ -sorun çözülmüştür- parmaklarınız parmaktan sayılmıyor artık ]


parmaklara not dağıtılacak... çok acil!

kalan nedir bu hayatta, çalan kimdir, alan mıdır yoksa sadece?...
gölgemi düşürmüş gibi hissediyorum,
ince bir çığ gibi yükseliyor gençliğim,
çiğ düşüyor yangına.
gözlerimi sevemiyorum eskisi gibi ama seviyorum hâlâ.
söz gelimi bir çınarı değil de
yüz görümü bir güzele vurulu veriyorum
çıkmaz sanılan o sokakta.
ellerim titremese belki dokunabileceğim rüyalarına
çözülen dizim değil de dilim olsa konuşacağım aksine
bağlanan dilim değil,
elim ayağım değil,
kaderim değil de
gönlüm olsa
ömür boyu diyeceğim sana,
ömür boyu yaşar mısın benimle
baş başa...

bencil bir ihanet benimkisi, hoyrat bir zaman, inatçıl bir ölüm...


-yalnız yaşlanmaktan korkarken,
korkularını yenmek uğruna
feda edilen bir isteğe,
köreltilen bir aşka,
umursanılmayan bir bağlılığa,
uzaklaşılan bir sevdaya
ebe oldum.-

üzgünüm kendime,
ve yine bencil ve egoistçe;
sadece benliklerimin kaygı dolu hırslarıyla
kemiriyorum kendimi, hayallerimi, ruhumu;
işletiyorum beynimi şü phe ve korku dolu bakışlarla içten dışa...

acıyınca sevilmez hiçbir şey, sevilmemeli,
ve ekşiyince
ve kokunca
ve kusunca...
inadına seviyorum,
her şeyi seviyorum;
güzelden saydığınız,
çirkinden saydığınız,
beğenmediğiniz,
nefret ettiğiniz;

her şeyi, hepsini, herkesi seviyorum.
sevmiş olmak için değil,
karşılığında sevgi yahut merhametle, sıcakla karşılanmak için de değil...
anlatamıyorum bunu kendime,

ve belki de aslında anlatabiliyorum da
bilmenizi istemiyorum sadece.
sinsi sinsi gülüyor bir yanım,
bir yanım ise hâlâ aptala yatıyor uykusuzca...

bambaşka bir yanım içten içe sorguluyor yaptıklarımı
NE BOK YİYORSUN SEN diye
NASIL BİR BOK BU diye
NEDEN SIÇIP SIÇIP BAKIYORSUN diye

-yediğim bokun haddi hesabı kalmadı,
tenimde miss gibi tezek kokusu buram buram salınıyor etrafa...
ama yediğim haltlar o kadar güzeldi ki
bundan gayretle sıçtığım da sıvadığım da ayrı bir güzellik katıyor yaşantıma.

tenim başka ter, terim başka ten peşinde,
artık birlikte pek anlaşamıyorlar...

17 Eylül de 22:55 de binmiş olduğumuz Güney Ekspresine rötar dileklerinde bulunmuştum, sanırım yukarıdan yahut aşağıdan tam olarak nirelerde duyuldu bilemiyorum ama 18 saat sürmesi gereken yolculuğumuz trenden inip köye ayak basana dek 23 saat sürdü, tabi köye varmamız falan 25 saati geçtik (: yolculuk esnasında 2000i aşkın fotoğraf çektim, birçoğu arka arkaya çekildi tabi -100lük seriler halinde olanları da mevcut-, amaç .gif yapı p -daha doğrusu yapmaya çalışı p- hoş bir şeyler elde etmek (: Memleket civarında da 1000e yakın fotoğraf var... Sade ve hoş görünenlerden bazıları zamanla eklenecek, geriye kalan birçoğu ise arşive memleket 2009 olarak kalacak, sanırım onların bir kısmı da tarafımca texture olarak tabir edilen benim ise inatla arka fon olarak tabir ettiğim şekilde kullanılacak ((: Dönüşümüzde 23 Eylül sabahı 4 e 5 kala binmemiz gereken Van Gölü Ekspresi namına o tren sabah 10dan evvel gelirse ne ala atfında bulunmuştum ki sesli bir atıfta bulunmaz olsaymışım keşke, sonuç itibariyle o tren 10:40da istasyona gelebildi, 11 de ise anca kıçını kaldırdı -7 saatlik rötarda elbette şom ağızlı seni nidalarıyla köteği yiyen ben oldum, sevgili anacığım tarafından- Dönüşümüzün en güzel yanı o 7 saatlik rötar da değildi açıkçası, Develi ilçesini ve Kayseri merkezi gezebilmek namına ben öğlen sularında köyden ayrılmayı teklif etmiştim aile fertlerine... Sevimli geldi onlara da bu fotoğraf çekmeye, gezmeye görmeye meraklı yavrumuzun bir tarafları şişmesin demişlerdi... Gez dolaş derken, makinenin şarzı akşam 9 civarı bitti ve gara geldik... Saat daha 7 iken 12 dereceydi ortalık, ilerleyen vakitte gece 2-3 gibi 5 derecenin altına indi sıcaklık... Yediğim zılgıtı siz düşünün gari... Her şeye rağmen keyifli ve güzel bir yolculuk oldu, bu sabah 5:40da varabildik evimize... Dönüş yolunda pek fotoğraf çekemedim, onca soğuğu, ayazı bir şort ve kalın sayılmayacak nitelikte bir uzun kolluyla ve uykusuz vaziyette atlatınca haliyle trene binince mayışı p uyudum, iki saat uykuyla uyanıklık arasında bir halden sonra kalktığımdaysa tabiri caizse hastalık kokan bir mallık vardı üzerimde.. Velhasıl, rötarla, soğukla, keyifle yolculuk etmek isteyenlere, gidiş-dönüş olmak üzere Güney Ekispiresi (: Babamın, annemin sinirini dindirebilmek amacıyla Ankara ile telefon görüşmesinde sürekli olarak yanlış telaffuz edişinden gayretle dilime yapışmıştır.) tavsiyemdir